สุพรรษา ศักดิ์ระพี

  วันนี้มาต่อกันที่  Part 3 นะคะ ช่วงนี้หลายท่านได้หยุดพักผ่อนเดินทางกลับบ้าน ไปเที่ยวกันแล้ว ขอให้ทุกท่านมีความสุขกับช่วงส่งท้ายปี แรกเริ่มเดิมที ฉันทำงานเกี่ยวกับการพัฒนาคุณภาพเอชไอวีระดับโรงพยาบาล เป็นเรื่องเล็ก ๆ แล้วแต่ว่า โรงพยาบาลนั้น ๆ สนใจเรื่องไหนเป็นพิเศษ เช่น การจ่ายยานาน 6 เดือน การติดตามคนไข้กลับมารักษาเป็นต้น หลังจากฉันได้รับ  inspiration จาก อ.สาว รพ. ตากสิน ฉันก็เริ่มสนใจการทำงานเชิงระบบมากขึ้น พี่กบ  US CDC แนะนำให้ฉันไปเรียนหลักสูตรของ  HA ( ซึ่งฉันจะนำมาเล่าใน Part ต่อ ๆ ไป) พี่กบชวนฉันไปเรียนรู้งาน  DSC ของ รพ.ตากสิน และเล่าเรื่องการทำงาน  DSC เมื่อสมัย  20 กว่าปีก่อนให้ฉันฟัง (โอ้โหนานมากเลย สมัยที่ฉันยังเป็นเด็กประถม-มัธยม) กว่าจะมาเป็น  DSC ในวันนี้ ผ่านบททดสอบมาอย่างมากมาย ครูบาอาจารย์เริ่มต้นทำงานลองผิดลองถูก มุ่งมั่นตั้งใจ ปูทางดายหญ้าให้คนรุ่นเราเดินทางสะดวกกว่าเดิมแล้วนะ แล้วไอ  DSC มันคืออะไรนะ ?? ฉันไม่รู้จักเลย ถ้าบอกว่า  HA Advanced HA ก็ยังพอรู้จักบ้าง เพราะเห็น ๆ ที่ รพ.วชิระ และ สำนักอนามัย กท...

  “แม้คนจากไป แต่ระบบยังคงอยู่” คำพูดของอาจารย์สุพรรณี จิรจริยาเวช ผู้ผลักดันให้เกิดงานคุณภาพ DSC HIV/STIs รพ. ตากสิน สำเร็จ มันทำให้ฉันฉุกคิดขึ้นมาว่า สิ่งที่เราทำ ๆ อยู่ มันยั่งยืนหรือไม่ในตอนนี้ การทำงานตามนโยบาย และตัวชี้วัดที่สั่ง ๆ กันต่อมา เพื่อเป็นผลงาน มันใช่สิ่งที่เป็นปัญหา หรือสิ่งที่พื้นที่ต้องการหรือไม่ Outcome คืออะไร มันเป็นงานที่ตอบโจทย์พื้นที่จริง ๆ หรือเป็นเพียงงานสนอง need คนสั่งเท่านั้น แล้วสิ่งที่ทำอยู่มันยั่งยืนหรือเปล่า เมื่อผู้บริหารจากไป และคนใหม่เอานโยบายใหม่มาเพื่อเป็นผลงานของตนเอง น่าคิดมากเลยนะ แต่ไม่กล้าถาม ฉันว่าใครถามคำถามนี้ในที่ประชุมคงต้องโดนหาว่า ก้าวร้าวเป็นแน่ แต่จริง ๆ มันเป็นคำถามพื้นฐานเลยนะ เพราะเมื่อเราทราบเป้าหมายว่าทำไปเพื่ออะไร เราจะมีส่วนร่วมและความสุขที่ได้ทำเพิ่มขึ้น “หมอคะ Purpose หมอคืออะไรคะ พี่จะได้ช่วยถูก” พี่โหน่ง วรวรรณ ใฝ่กระโทกถามฉัน คำถามง่าย ๆ แต่ฉันชอบมากเลยนะ เออหว่ะ เรากำลังทำอะไรอยู่ว่ะ พี่โหน่งจะบอกฉันว่า เวลาถามคำถามนี้กับคนอื่น ๆ เขาจะมีอาการฮึดฮัดทันที เพียงถามจุดประสงค์ว่าต้องการอะไรในโครงการ พี่โหน่งส...

เมื่อฉันได้เรียนรู้งานคุณภาพ ตอนที่ 1 (ว่าจะเขียนนานแล้ว เพิ่งจะว่างเลย ใช้ภาษาพูดล้วน ๆ) สมัยก่อนตอนเป็นนักศึกษาแพทย์ แพทย์ใช้ทุน และช่วงเรียนแพทย์ประจำบ้าน เราแทบไม่เข้าใจเลยว่างานคุณภาพคืออะไร ทำทำไม มีประโยชน์อะไร ไม่ชอบเลยให้ทำอะไรก็ไม่รู้ ความไม่รู้ ความไม่เข้าใจที่ต้องทำ หรือการโดนบังคับให้ต้องทำ กลับกลายเป็นว่า เราจะเกลียดสิ่งนั้นไปโดยปริยาย เพราะเราทำด้วยความไม่เข้าใจ แล้วคนที่ให้เราร่วมทำก็ไม่เข้าใจ เมื่อไม่เข้าใจว่าทำทำไม เป้าหมายคืออะไร ผลลัพธ์ก็ไม่เห็น มันจึงไม่สนุกและไม่ชอบ มันเป็นคำถามในใจ “ทำทำไมว่ะ” “ทำแล้วมันดีขึ้นจริงไหม” “หรือแค่เขียน ๆ ไปในกระดาษ” “ทำไมหมอคนนี้ที่มาตรวจ พูดจาไม่ดีเลย” “มันได้ประโยชน์อะไรจากการทำสิ่งนี้นะ” เป็นคำถามที่ดูจะได้คำตอบแค่ว่า ก็เขาให้ทำ ก็ทำทำไป จนกระทั่งวันหนึ่ง ฉันได้ร่วมงานกับทีมพัฒนาคุณภาพ DSC HIV/STIs ที่เริ่มตั้งแต่การพัฒนาคุณภาพระดับโรงพยาบาล การรับรองเฉพาะรายโรครายระบบ และการทำเครือข่ายคุณภาพ มันก็ทำให้มุมมองของฉันกับงานคุณภาพเปลี่ยนไป เพราะฉันได้เรียนรู้กับครู ที่ทำงานคุณภาพ DSC HIV/STIs มาตั้งแต่เริ่มตั้งไ...